نانوتکنولوژی چیست ؟

نانو تکنولوژی (علم ذرات ریز)

شاخه‌ای از علوم كه هدف نهایی آن كنترل بر روی تك‌تك اتم‌ها و مولكول‌ها می‌باشد تا بتوان به كمك آن تراشه‌های كامپیوتری و سایر ادواتی تولید كرد كه هزاران بار كوچكتر از ادوات فعلی باشند كه فناوری امروز امكان ساخت آنها را برای ما فراهم آورده است. در فناوری فعلی تولید مدارات نیمه هادی از روش لیتوگرافی برای ایجاد طرح مدار بر روی مواد نیمه هادی استفاده می‌شود. پیشرفت شگرفی كه در لیتوگرافی طی 2 دهه اخیر رخ داده است به ما این امكان را می‌دهد كه با بهره‌گیری از دستگاه‌های جدید بتوانیم مداراتی كوچكتر از 1 میكرون (1000 نانومتر) را تولید كنیم. البته باید توجه داشت كه این مدارات هنوز از میلیون‌ها اتم تشكیل شده‌اند. بیشتر دانشمندان بر این باور هستند كه لیتوگرافی به مرزهای محدودكننده فیزیكی خود نزدیك شده است. بنابر این برای كوچكتر كردن اندازه نیمه‌هادی‌ها می‌بایست از فناوری‌های جدیدی كه می‌توانند تك‌تك اتم‌ها را سازماندهی كنند، استفاده كرد و طبعاً چنین فناوری جزء محدوده فناوری نانو محسوب می‌شود. اگر چه تحقیق در زمینه فناوری نانو به زمانی باز می‌گردد كه ریچاردپی فاینمن طی سخنرانی كلاسیك خود در سال 1959 به این فناوری اشاره كرد اما عبارت فناوری نانو اولین بار توسط كی‌اریك دركسلر در سال 1986 در كتابی از وی با عنوان موتورهای آفرینش بسط داده شد. در مقالات و نوشته های عمومی واژه فناوری نانو گاهی به هر فرآیند كوچكتر از اندازه‌های میكرون اطلاق می‌گردد كه می‌تواند فرآیند لیتوگرافی را نیز شامل شود. به خاطر همین بسیاری از دانشمندان هنگامی كه می‌خواهند درباره فناوری نانو به معنی واقعی و علمی كلمه صحبت كنند از آن به عنوان فناوری نانومولكولی یاد می‌كنند كه به معنی فناوری نانو در ابعاد مولكولی می‌باشد.


ادامه نوشته

مهندسی معكوس چیست؟


مقدمه:

اگر سابقه ی صنعت و چگونگی رشد آن در كشورهای جنوب شرقی آسیا را مورد مطالعه قرار دهیم به این مطلب خواهیم رسید كه در كمتر مواردی این كشورها دارای ابداعات فن آوری بوده اند و تقریبا در تمامی موارد، كشورهای غربی (‌آمریكا و اروپا‍( پیشرو بوده اند. پس چه عاملی باعث این رشد شگفت آور و فنی در كشورهای خاور دور گردیده است؟

در این نوشتار به یكی از راهكارهای این كشورها در رسیدن به این سطح از دانش فنی می پردازیم.



ادامه نوشته